Folia budowlana

W praktyce budowlanej jednym z najczęstszych źródeł problemów z wilgocią i wodą w nowych budynkach jednorodzinnych nie są wody gruntowe, lecz wody opadowe oraz błędy w wykonaniu izolacji, w których kluczową rolę bardzo często odgrywa niewłaściwie zastosowana folia budowlana. Problem ten dotyczy szczególnie budynków niepodpiwniczonych, posadowionych na ławach i ścianach fundamentowych, bez płyty fundamentowej.

Warunki gruntowe to nie wszystko

Nawet przy korzystnych warunkach gruntowych – takich jak piaski drobne i grube o dobrej przepuszczalności – sama natura gruntu nie gwarantuje bezpieczeństwa budynku. Owszem, gruboziarniste piaski sprzyjają szybkiemu odpływowi wody w głąb gruntu, ale nie eliminują ryzyka okresowego gromadzenia się wody opadowej bezpośrednio przy ścianach fundamentowych.

W takich przypadkach kluczowe znaczenie ma:

• sposób wykonania izolacji,
• jej ciągłość,
• oraz prawidłowe połączenie izolacji pionowej z poziomą i podposadzkową, a nie samo zastosowanie folii budowlanej.

Najczęstszy błąd: folia budowlana zamiast izolacji

Częstą praktyką spotykaną na budowach jest układanie czarnej folii budowlanej na betonie podkładowym (chudziaku), a następnie warstw ocieplenia podposadzkowego. Taka folia budowlana bywa mylnie traktowana jako izolacja przeciwodna.

W rzeczywistości:

• folia budowlana nie jest szczelną izolacją przeciwwilgociową,
• nie jest trwale sklejona ani z podłożem betonowym, ani z murami,
• układana jest na zakład, bez uszczelnienia połączeń,
• umożliwia swobodny przepływ wody pod warstwami posadzki.

W przypadku intensywnych opadów woda może:

• przedostać się na styku betonu podkładowego i ściany fundamentowej,
• rozpłynąć się pod folią budowlaną,
• dotrzeć pod ocieplenie,
• a następnie podciągać kapilarnie wilgoć do tynków wewnętrznych.

Efektem są charakterystyczne zawilgocenia oraz odspojenia farby lub tynku do wysokości kilkudziesięciu centymetrów nad posadzką.

Izolacja pozioma musi być szczelna i połączona

Izolacja pozioma pod ścianami, często wykonywana w formie pasów z rolki (również jako folia budowlana), bardzo często:

• nie jest przyklejona do betonu,
• nie łączy się szczelnie z izolacją pionową,
• bywa przerywana w miejscach słupów lub zbrojenia.

W takiej sytuacji folia budowlana nie tylko nie chroni budynku, ale może ułatwiać wodzie wnikanie do jego wnętrza, działając jak kanał transportowy dla wilgoci.

Prawidłowe rozwiązanie: ciągła izolacja systemowa

Aby skutecznie zabezpieczyć budynek przed wilgocią, konieczne jest wykonanie ciągłego systemu izolacyjnego, w którym folia budowlana nie pełni roli izolacji właściwej, lecz co najwyżej warstwę pomocniczą.

1. Izolacja podposadzkowa (wewnątrz)

• wykonanie jej na konstrukcyjnym betonie podkładowym,
• zastosowanie elastycznych materiałów dwuskładnikowych,
• wykonanie minimum dwóch warstw,
• uszczelnienie styku betonu podkładowego ze ścianami fundamentowymi,
• zabezpieczenie newralgicznych miejsc dodatkowymi elementami uszczelniającymi.

Folia budowlana w tym układzie może być stosowana wyłącznie jako warstwa ochronna, a nie jako izolacja przeciwwilgociowa.

2. Izolacja pionowa (od zewnątrz)

• Wykonanie jej w strefie cokołowej i poniżej poziomu terenu dla odpowiedniej klasy obciążenia wodą i zastosowanie jej w odpowiedniej grubości. To ile materiału potrzebujesz sprawdzisz w Izoleo, w sekcji obliczenia zużycia materiału.  Wstaw powierzchnię, którą chcesz zaizolować oraz wybierz odpowiednią klasę obciążenia wodą fundamentów. Zobaczysz listę produktów, którą możesz zawęzić do danej marki oraz typu produktu
• połączenie jej z istniejącą izolacją poziomą
• wyprowadzenie izolacji minimum 30–50 cm powyżej poziomu gruntu
• użycie materiałów odpornych na zmienne warunki atmosferyczne

Samo zastosowanie folii budowlanej w tym obszarze nie zapewnia skutecznej ochrony przed wodą i wilgocią

3. Odpowiednie ocieplenie strefy cokołowej

• w strefie do ok. 50 cm powyżej gruntu stosowanie wyłącznie materiałów nienasiąkliwych
• zabezpieczenie izolacji przed uszkodzeniami mechanicznymi i zawilgoceniem

Drenaż – nie zawsze konieczny, ale często pomocny

Przy gruntach piaszczystych woda gruntowa zwykle nie stanowi zagrożenia, jednak wody opadowe mogą okresowo kumulować się przy budynku. W takich przypadkach:

• częściowy drenaż wzdłuż wybranych ścian,
• studnia chłonna sięgająca warstw przepuszczalnych,
• zbiornik retencyjny lub przelew grawitacyjny mogą zmniejszyć obciążenie hydrostatyczne ścian fundamentowych, czego sama folia budowlana nie jest w stanie zapewnić.

Moment wykonania ma znaczenie

Wszystkie prace izolacyjne wymagają:

• odpowiednich temperatur i zdrowego rozsądku. Standardowy zakres temperatur aplikacji większości mas KMB to od +5°C do +30°C. W praktyce oznacza to, że gdy na budowie temperatury spadają do 2–3°C, a w nocy utrzymuje się przymrozek, okno pogodowe jest niewystarczające, by zachować trwałość i właściwości powłoki. Warto przy tym pamiętać, że nawet jeśli produkt teoretycznie można stosować w temperaturze 0°C, to wciąż obowiązuje jedno z najważniejszych założeń technologicznych: podłoże nie może być zmrożone ani oblodzone.
• odpowiedniego przygotowania powierzchni. Nawet najlepszy materiał nie zadziała, jeśli aplikacja będzie wykonana na nieprzygotowanie podłoże. Zgodnie z zasadą: najpierw technologia, potem tempo. Sprawdź też inne produkty, które możesz zastosować do izolacji fundamentów: https://izoleo.com.pl/szukaj-po-zastosowaniu/

Podsumowanie

Skuteczna ochrona budynku przed wilgocią i wodą nie zależy od jednego produktu, lecz od ciągłości i poprawności całego systemu izolacyjnego. Brak szczelnego połączenia między izolacją pionową, poziomą i podposadzkową to jeden z najczęstszych powodów przecieków w nowo budowanych domach.